De Walpurgis Nachtmerrie Van Benny Baudewyns uit Dilbeek

Drie jongens beleven in 1936 hun mooiste vakantie. Tot een vreselijke ontdekking hun verdere leven ingrijpend beïnvloedt en uiteindelijk zal verwoesten.

Niels Berteele, journalist bij de regionale televisie, raakt betrokken bij een duistere zaak. Daarbij spelen de verkoop van de lokale brouwerij en een verdacht sterfgeval in de buurt een rol. Aanvankelijk lijkt er geen verband tussen die twee feiten te bestaan. Maar Niels vermoedt dat er meer aan de hand is.

Wanneer geheel toevallig vier foto's, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in het fort van Breendonk zijn genomen, in Niels' bezit komen, krijgt hij niet alleen een huurmoordenaar achter zich aan, maar worden die foto's plotseling een wrede sleutel tot zijn eigen verleden.
Hoe dieper hij begint te graven, hoe omvangrijker en explosiever zijn ontdekkingen worden. Zijn tocht leidt hem naar Zwitserland en Thailand maar vooral naar een duister geheim in de geschiedenis van België.

We hadden een gesprek met Benny Baudewyns over ‘De Walpurgis nachtmerrie’.

Uit het verhaal blijkt weer je voorliefde voor geschiedenis. In de fictie zitten gebeurde feiten verwerkt zoal het fort van Breendonk tijdens WOII.

Ja, het is allemaal begonnen met een bezoek aan Breendonk. Ik was er nog nooit geweest, ik wist er ook niet zoveel van. En het had indruk op me gemaakt. Ik heb daar toen een heel lijvig naslagwerk over gekocht en ben dat toen beginnen lezen. En met dat gegeven viel veel te doen. Je weet ik doe dat dikwijls beginnen zonder echt een tof verhaal maar gewoon met een decor, een gegeven. Zo is ook de brand in L’Innovation er later bijgekomen.
En dan eens dat vast stond dat ik Breendonk zou gebruiken zat ik meteen vast met mijn verhaal. Omdat er al zoveel boeken bestaan rond kampen en al wat daar gebeurd is. Om het dus alleen daar te situeren was het mij te weinig en dan ben ik beginnen zoeken naar andere uitgangspunten zoals de problemen met Koning Leopold tijdens de oorlog en zo groeide het boek terwijl ik het aan het schrijven was.

Deze keer ben je ook wat om het zo te zeggen, onder de kerktoren gebleven.
Er komen veel plaatsen in Dilbeek in je boek voor evenals uit Gooik en Halle.

Ja, daar heb ik al heel goede reacties op gekregen!
Mensen hier uit de buurt die zeggen ‘ah, het is erkenbaar’. Vroeger deed ik dat niet zoveel maar nu heb ik het Pajottenland eens laten naar boven komen.
Zo heb ik de naam van de regionale tv zender (Ring-tv) veranderd, maar ik vond Niels Berteele van de regionale tv RTP een leuk personnage.
Omdat Ring-tv mij ook al een paar keer geïnterviewd hebben en iedere keer dat ze langskwamen viel me op hoe klein en basic het allemaal is. En ik vond dat aangenaam.
Daardoor is Niels eigenlijk het hoofdpersonage geworden. Dat is zo eens iemand die nooit in een ander boek verschijnt. Zo kon ik ook eens duiden dat die mannen ook maar hun job doen. Die onderwerpen zijn meestal niet spectaculair. Daarom heb ik in het boek bijvoorbeeld een reportage over een kaartwedstrijd Whist verwerkt.

Het boek ging toch ook de internationale toer op naar Thailand en  Gstaad in Zwitserland.

Ik kon toch niet onder de kerktoren alleen blijven hé.
Ik vind dat plezant. Dat is voor als je aan het schrijven bent ook een leuke afwisseling. Je kan extra info opzoeken in reisgidsen en op het internet.

Ben je zo ook op het verhaal gekomen van de weduwe van kunstschilder Kandinsky.

Ik heb dus al dikwijls meegemaakt dat ik zo via het internet louter toevallig zaken vindt.
Het was eigenlijk begonnen met mijn zoektocht naar een schilderij waar het in het verhaal zou om gaan.
Ik moest dus een schilderij hebben dat uit de juiste periode kwam en zo ben ik op het internet gaan zoeken en ik kwam uit bij Kandinsky. Ik vond het zelf wel mooie afbeeldingen die ik van zijn schilderijen op het internet zag. Zo ben ik ook meer gaan opzoeken over Kandinsky zelf en zijn vrouw. En dat was een geschenk bijna, want wat ik te weten kwam  kon ik heel goed gebruiken in het verhaal van het boek.

Soms werd het verhaal vanuit verschillende standpunten verteld zoals bij de brand in Brussel van de L’Innovation, dat moet niet eenvoudig geweest zijn om dat te schrijven.

Daar heb ik het mezelf heel moeilijk gemaakt.
Voor de stukken die elkaar overlapten was het wel vanuit een ander standpunt maar ik moest zorgen dat de dialogen klopten. Daar heb ik echt op gezweet.
Dat was voor mij bijna technisch schrijven, echt niet gemakkelijk. Maar het werkt wel want ik kreeg hierover al veel toffe reacties.

Waar kwam je op het idee van de Walpurgis nachtmerrie als titel van het boek?

Dat is ook weer zo iets. Ik heb dus geen verhaal als ik begin. Maar eens ik een decor en een hoofdpersonage heb is het eerste wat ik doe een titel zoeken. Zo ben ik gestoten op de Walpurgisnacht (nvdr. Walpurgisnacht  = Duits volksgeloof waarbij de geesten vrij spel krijgen in de nacht van 30 april op 1 mei. )
En van Walpurgis-nacht kwam ik al snel op Walpurgis-nachtmerrie. Ik dacht het eerst meer uit te spelen in het boek. Maar ik heb het opzettelijk niet gedaan omdat je dan al snel verzeild in die mystieke sferen en daar zijn de laatste tijd meer dan genoeg boeken over verschenen. Dus ik dacht ik blijf eraf maar ik behoud wel de datum door de jaren heen om rond die datum alle belangrijke feiten te laten plaatsvinden.

Dit is een boek dat iedereen kan lezen.