Het Boemerang-principe van Christian De Coninck
Het derde spannende boek over Stijn Goris, de Brusselse commissaris.

In Moskou wordt de beroemde advocaat Doeganovitsch vermoord.
Enkele dagen later onderzoeken Stijn Goris en zijn assistent Stef Pauwels in Brussel een verdacht overlijden. Ze zijn getuige van een gewapende overval op een juwelierszaak en komen tussenbeide. Goris wordt ernstig gewond. Een reeks aanslagen op de Brusselse commissaris en zijn vriendin volgen. Goris weet wie hem naar het leven staat en waarom. Geen enkele andere misdadiger haat hem zo erg, dat hij zijn beste mannen inzet om op Goris te jagen.

ISBN: 9789089240484
Uitgeverij: Houtekiet
Prijs: 18,50 euro

Interview met Christian De Coninck naar aanleiding van zijn nieuwe boek
" HET BOEMERANG PRINCIPE".

 - Dit is uw derde boek over Stijn Goris en het verhaal gaat wel de heel internationale toer op. Zoals de trip naar Albanië.

Tja, je moet weten dat ik die drie eerste boeken geschreven heb tijdens mijn ziekteverlof. Toen was ik nog bang om te reizen, en vreesde ik dat ik nooit meer in een vliegtuig zou stappen. Ik heb dan in dit derde boek geschreven over plaatsen die ik heb bezocht en kende. Dat gaf mij de mogelijkheid om aan de realiteit te ontsnappen en om in gedachten opnieuw te reizen.
Anderzijds was ik en ben ik steeds een verwoed reiziger. Ik houd ervan om in het buitenland rond te toeren, contact te zoeken met de lokale bevolking en allerlei mooie plekjes te bezoeken.
Een week lang aan het strand of aan het zwembad liggen is niet aan mij besteed, zelfs niet met een heel goed boek.
Waarschijnlijk maakt die reismicrobe haar opwachtingen als ik aan het schrijven ben.

Elke plaats die ik beschrijf heb ik bezocht. Dat maakt het voor mij ook makkelijker, want je ziet en beleeft bepaalde zaken en die kan ik dan ook vlotter neerpennen. Met het internet kom je ook veel te weten, maar je mist toch de betrokkenheid.

- Als lezer wetende dat u commissaris bent is het soms wel wat raden waar begint en eindigt de fictie in het boek.
Zoals de vlotte contacten met de FBI, Stijn die de letter van de wet vrij interpreteert,...
Speelt u hier doelbewust mee?
 
Ja, uiteraard. Die goede contacten met de FBI dateren van het eerste boek. Nu is het in de politiewereld zo, dat eenmaal er contacten zijn gelegd met buitenlandse collega's, die contacten meestal blijven. Het is niet zo dat we wekelijks op mekaars lip zitten, maar een ontmoeting hier en daar gebeurt wel. Die informele contacten zorgen er ook voor dat informatie vlotter en vooral sneller circuleert. Als je een goed buitenlands contact hebt, krijg je de informatie bijna onmiddellijk, terwijl je soms weken moet wachten als het via de officiële weg moet. Netwerken is belangrijk ook bij de politie.
 
Ik maak dankbaar gebruik van de technologie van de Amerikanen. Zij beschikken over bijna onuitputtelijke bronnen van technologische hoogstandjes en dankzij de geode contacten tussen Stijn en de FBI...
 
In het boek wordt de wet niet overtreden, maar wel vrij geïnterpreteerd. De operatie in Albanië is gedekt door een internationale rogatoire commissie van een Belgisch magistraat. Het is wel zo, dat Stijn niet echt volgens de geijkte paden optreedt, en het op zijn eigengereide manier doet, maar daar had hij wel zijn redenen voor.

- Goris heeft een voorliefde voor de Tsjechische Pilsner Urquel, deelt u die voorkeur of is het een leuk gegeven voor de boeken.
 
Tja, om op die vraag te antwoorden moet ik wel een beetje mijn ziel blootgeven. Tijdens een trip naar Praag heb ik een leuke dame ontmoet en het is zij die mij Pilsner Urquell heeft laten ontdekken. Als Stijn zijn Pilsner Urquell associeert met Sacha dan denk ik ook wel eens terug aan die mooie Praagse meid...

- In uw boeken geeft u ook steeds meer en meer prijs over het verleden van Stijn Goris en wat hij meegemaakt heeft in het tehuis.
De politieman die vroeger ook slachtoffer was. Het geeft een aparte kijk op de situatie. Ik vermoed dat dit veel inspiratie oplevert voor de verhaallijnen?
 
Ja en nee. Voor mij, als auteur, blijft het opletten geblazen, want het zou niet normaal zijn, mocht Goris plots geconfronteerd worden met een situatie die hij als kind heeft meegemaakt en er als een doodnormaal persoon zou op reageren. Zelfs als hij zijn demonen aan het overwinnen is, blijft het steeds een harde confrontatie met zijn verleden. Ik moet ervoor zorgen dat de verhaallijn niet onderbroken wordt.
De meeste mensen die spannende boeken lezen, zijn goede speurders. Zij letten op elk detail. Ik kan en mag geen fouten maken, want anders krijg ik onmiddellijk reacties op mijn mailbox. Herrinert uj zich de code in de Praagse connectie? Wel, die code klopte en maar een geluk ook, want veel lezers hebben de code, met de sleutel weliswaar, gekraakt.
Anderzijds geeft het verleden van Goris mij ook de mogelijkheid om andere personages erbij te halen, mensen die hem hebben geholpen of hebben misbruikt. Dat geeft mij inderdaad de mogelijkheid om de verhaallijn open te trekken.

- Ook in dit boek  mogen we enkele "levensgenieters" plekjes in Brussel leren ontdekken zoals café Cirio, Italiaan Aldo,...
Wie de reeks leest krijgt al snel zin om Brussel eens te gaan verkennen?
 
Ik hoop het. Brussel is een leuke stad. Alle plekjes die ik beschrijf bestaan dan ook echt. Ik ga regelmatig lunchen in La Cappanina, het restaurant dat gehouden wordt door Aldo en zijn vrouw Anna in de Kleine Boterstraat.Bij goed weer durf ik wel eens een terrasje gaan doen in de Cirio. De Grote Markt, met zijn toeristen... het is zo mooi. En nu de lente en de zomer er aankomt wordt het genieten.

- Uw boeken zullen bij uw collega's en in Brussel wel geliefd zijn om te kijken of ze erin vermeld worden met een naam speling zoals 'Freddy Fieremans,... of u zelf als Thierry De Prins,...
 
Waarom zou ik mensen moeten uitvinden? Mijn collega's bestaan, doen hun job uitstekend en dan durf ik hen wel eens laten opdraven. En ja, dat vinden ze leuk.
Wat mij betreft, was dat een cameo voor de fun...

- Ik weet dat u een mooie voorsprong heeft in het schrijven van boeken. Is het dan niet vreemd om bij publictie zoveel jaar na het schrijven je eigen boek te lezen?
 
Nee, want ik blijf bij het boek betrokken. Ik heb net een tiende deel geschreven. Dat laat ik nu rusten. Ondertussen zit mijn uitgever mij op de huid om het manuscript voor het vierde boek te krijgen. Alvorens hem dat toe te zenden, herlees ik het boek opnieuw en breng ik hier en daar nog wijzigingen aan. Soms herschrijf ik verschillende delen. Eens het manuscript naar de uitgever is vertrokken, krijg ik het na enkele weken al terug met hele resem vragen en opmerkingen. Daar werk ik dan aan en zo gaat het maar verder tot iedereen tevreden is. Dat betekent dat ik het boek, alvorens het in de winkel ligt, zeker zes à zeeven maal heb gelezen en herwerkt.

De officiële presentatie van het boek is op 4 april 2009 vanaf 14h00 in boekhandel Passa Porta,
A. Dansaertstraat 46 te 1000 Brussel (dichtbij de beurs).
Iedereen is van harte welkom.

Christian De Coninck (1960) is commissaris en woordvoerder bij de Politie Brussel. Hij leidde onderzoeken naar moorden, zedenzaken, gewapende overvallen en diefstallen. De Coninck groeide op in de schaduw van de basiliek van Koekelberg. Hij beschouwt zichzelf als een Brussels ketje. In zijn debuut De Praagse connectie speelt Brussel een centrale rol.

Christian De Coninck debuteerde in 2007 met De Praagse connectie, waarvan de filmrechten inmiddels zijn verkocht aan Eyeworks. In 2008 verscheen Het Octopuscomplex. Beide boeken werden drie keer herdrukt.