"SCHEISSEIMER" Getekende herinneringen aan een oorlog

Koenraad Tinel:   ‘Al wat papa zei was juist. Zelfs na de oorlog kon hij niet geloven dat het niet juist was. Pas veel later ben ik me gaan afvragen waarom. Mijn eigen vader…’

Juni 1944. Landing in Normandië. Het gezin Tinel vlucht van Gent naar Duits­land, aan de grens met Tsjecho-Slowakije. Daar zijn ze nog veilig. De jong­ste zoon is Koenraad. Hij is pas tien. Het wordt een tocht vol ontbering door­heen een wereld vol puin. Een leven later gooit hij zijn herinneringen uit die tijd op papier. Met 240 sublieme inktschilderingen komt het onverwerkte ver­le­den terug tot leven. Bombardementen, schuilkelders, brandende para­chu­tis­ten, maar ook de idyllische dagen van een kind op het Duitse platteland. SCHEISSEIMER noemt hij de cyclus, schijtemmer, verzamelbak van resten, van twijfels en vragen. SCHEISSEIMER velt geen oordeel. Het kijkt door de ogen van een kind. En vertelt. Over die mistige vooravond van een nieuw Europa. Met een genereus gebaar smeedt Koenraad Tinel een hoogst­per­soon­lijk drama om tot een picturaal epos dat bruist van vitaliteit. Een ode aan het leven.

Koenraad Tinel maakt zich alle technieken van metaalbe­werking eigen en start in 1963 met een smederij. Voor di­verse musea en belangrijke opdrachtgevers in Europa ontwerpt en ver­vaar­digt hij metalen meubilair en sokkels voor kunstwerken. Drie jaar later vestigt hij zich met vrouw en kinderen in een Bra­bantse vierkantshoeve in Gooik en begint er een brons­gie­te­rij voor eigen werk. In 1971 stopt hij met smeden en wijdt zich volledig aan beeldhouwen en tekenen. Hij aanvaardt het do­cent­schap aan Sint-Lukas Hogeschool in Brussel en is van 1972 tot 1999 titularis van de beeldhouwafdeling.

De jongste jaren werkt hij ook mee aan hedendaagse muziek- en theaterprojecten zoals Larf van Josse De Pauw, waarin hij live optreedt als schilder. In opdracht van het saxofoonkwartet Bl!ndman maakt hij de stalen sculptuur Athanor voor het openingsconcert Multiple Voice van Brugge 2002. Voor HETPALEIS maakt hij tekeningen bij de voorstelling Oerd (2003) van An De Donder. En in het seizoen 2003-2004 werkt hij, samen met An De Donder en Luc Mishalle, mee aan de HETPALEISjongerenproductie Gekelderd.

Nu graaft hij met zijn tekenwerk in de mythen, sproken en oerverhalen van de mensheid. Na het voltooien van de cyclus SCHEISSEIMER in 2006 verdiept hij zich met diverse beelden en inktschildering­en in de mythe van Europa.

 Over Scheisseimer en zijn vader.

Al wat papa zei, was juist. Zelfs na de oorlog kon hij niet geloven dat het niet juist was. Pas veel later ben ik me gaan afvragen waarom.

Koenraad Tinel: "Mijn eigen vader … Hij was zo vriendelijk, zo eerlijk en zo correct. Ik heb het hem nooit durven vragen. Dat is zo pijnlijk. Ik was pas zes toen de oorlog uitbrak. Soms gingen we naar de cinema in Gent, daar zaagt ge propagandafilms. Hitler die toespraken hield. Parademarsen met trommels en Pfiffers. Ik vond dat toen heel schoon. Ik wou ook nagels onder mijn schoenen, dat zei dan krààtsch-krààtsch als ge stapte. Ik kreeg er van mijn vader. Tot ik er van de trap mee gleed."

Koenraad Tinel is amper zes als hij verwikkeld raakt in een oorlog. Zijn ouders sympathiseren met de Duitse bezetter. Veel later beseft hij dat die keuze van zijn vader in zijn verdere leven van grote invloed is geweest. Lange tijd blijft de herinnering aan die intense episode uit zijn kinderjaren diep opgeborgen in het geheugen. Tot hij een paar jaar geleden 240 taferelen met inkt en penseel op papier zet.

Scheisseimer velt geen oordeel. Het verhaal roept vragen op over de vanzelfsprekende voorbeeldfunctie van ouders en de jarenlange gevolgen die daaruit kunnen voortvloeien.

Lannoo brengt het boek uit met  240 sublieme inktschilderijen van Koenraad Tinel die Scheisseimer tot leven brengen. David Van Reybrouck schrijft hierin het verhaal dat erbij hoort.
Dit boek is verkrijgbaar vanaf 13 maart 2009  in de boekhandel aan € 34,95.

Sinds 1996 woont en werkt Koenraad Tinel in de oude abdijhoeve Leysbroek in Vollezele (Galmaarden).